Polityka społeczna wobec osób starszych 2030. Bezpieczeństwo – Uczestnictwo – Solidarność

to tytuł dokumentu wypracowanego przez Radę ds. Polityki Senioralnej działającą przy Ministrze Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, przyjętego w dniu 4 lipca 2018 roku przez Komitet Społeczny
Rady Ministrów.

Dokument uwzględnia szczegółowe rozwiązania we wszystkich najważniejszych sferach życia osób starszych, między innymi w zakresie szeroko rozumianego bezpieczeństwa, zdrowia, aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym, a także potrzeby dostosowania infrastruktury, systemu służby zdrowia czy rynku pracy do potrzeb i możliwości osób starszych. Jego celem jest podniesienie jakości i poziomu życia seniorów oraz wspieranie ich jak najdłużej w samodzielności i aktywności. Wskazuje on kierunki działań państwa wobec osób starszych. Jest on niezbędny z uwagi na postępujące zmiany demograficzne w kraju.

Rozwiązania zaplanowane wobec osób starszych uwzględniają siedem dziedzin.

Pierwszą jest kształtowanie pozytywnego postrzegania starości w społeczeństwie m.in. poprzez realizację edukacyjnych kampanii społecznych.

Druga zakłada wspieranie wszelkich form aktywności – obywatelskiej, społecznej, kulturalnej, sportowej
i religijnej osób starszych poprzez likwidację barier informacyjnych i technicznych oraz wsparcie organizacji senioralnych.

Trzeci obszar uwzględnia wykorzystanie potencjału osób starszych w życiu gospodarczym i na rynku pracy, by zapobiegać ich wykluczeniu ekonomicznemu, cyfrowemu
i technologicznemu

Czwarty obejmuje działania z zakresu promocji zdrowia, profilaktyki chorób oraz dostępu do diagnostyki, leczenia i rehabilitacji poprzez np. rozwój telemedycyny i teleopieki oraz dostęp do udogodnień technicznych, wspierających samodzielność osób starszych.

Piąty filar zakłada przeciwdziałanie przemocy i zaniedbaniom wobec osób starszych dzięki np. stworzeniu sieci poradnictwa.

Kolejny obszar dotyczy wspierania integracji międzypokoleniowej
m.in. poprzez realizację projektów edukacyjnych, wspieranie wolontariatu i rozwój infrastruktury
społecznej.

Ostatni – siódmy – filar jest poświęcony działaniom edukacyjnym na temat starości i promocji zawodów opiekuńczych.

Przyjęty przez Komitet Społeczny dokument zawiera również rozwiązania z zakresu polityki społecznej wobec niesamodzielnych osób starszych, w ramach której opracowano cztery rodzaje działań.

Pierwszym jest zmniejszenie skali zależności osób starszych od pomocy innych poprzez ułatwienie dostępu do usług wzmacniających samodzielność, np. poprzez rozwój sieci wypożyczalni sprzętu wspomagającego funkcjonowanie, a także dostosowanie miejsc zamieszkania do potrzeb tych osób.
Drugi zakłada zapewnienie dostępu do usług zdrowotnych, rehabilitacyjnych i opiekuńczo-pielęgnacyjnych.
Trzeci opiera się na rozwoju sieci usług środowiskowych i instytucjonalnych. W ramach tego obszaru rekomenduje się wprowadzenie wymogu posiadania określonych kwalifikacji przez pracowników opiekujących się niesamodzielnymi osobami starszymi” – dodano.
Czwarte działanie dotyczy wsparcia przez instytucje publiczne nieformalnych opiekunów niesamodzielnych osób starszych, dzięki profesjonalnemu wsparciu rodzin sprawujących opiekę domową (poradnictwo, konsultacje, treningi umiejętności opiekunów), a także czasowe odciążenie opiekunów z tych obowiązków.

Ministerstwo Rodziny przygotowało programy skierowane do osób starszych, na które w 2018 roku przeznaczone zostanie 150 mln zł. Będzie to m.in. program aktywizacji osób starszych na lata 2014-2020, adresowany do samodzielnych i aktywnych osób starszych, program wieloletni Senior plus+, w ramach  którego tworzone są placówki dziennego pobytu zarówno dla osób nie samo dzielnych jak i samodzielnych oraz Opieka 75 plus+, zaspokajający potrzeby osób starszych o ograniczonej
samodzielności.

dr Czesław Ochenduszka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *